Μήνας: Απρίλιος 2009

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας είναι αλκοολικοί χρόνια σε βαθμό απελπισίας. Μια μέρα λέει ο Γιωρίκας.
_Κωστίκα; πρέπει να το κόψουμε το ρημάδι, γιατί θα μας κόψει όπως πάμε
Ναι, αλά πώς το κόβουν..
_Θα σου πω εγώ πως. Θα πάρω αυτό το μπουκάλι με το “ΔΕΞΙ” μου χέρι…το βλέπεις;..
Ναι!
_Ωραία! με το ΔΕΞΙ επαναλαμβάνω χέρι μου, και θα το κρύψω πίσω στην πλάτη μου κρατώντας το ΣΦΙΧΤΑ με το ΔΕΞΙ μου χέρι…
Ναι!
_Ωραία! Εσύ τώρα θα πρέπει να βρεις σε ποιο χέρι το βαστάω. Αν το βρεις, συνεχίζουμε να πίνουμε, αν όχι, το κόβουμε μαχαίρι, εντάξει;
Ναι!
_Ωραία…με ποιο χέρι το βαστάω;
Με το….ΑΡΙΣΤΕΡΟ!

….ΣΥ-ΓΚΕ-ΝΤΡΩ-ΣΟΥΥΥ!…λέγε ξανά!

Επαγγελματικά:
Τα άστρα σας χαμογελούν.
Οικονομικά:
Τα άστρα σας χαμογελούν.
Υγεία:
Τα άστρα σας χαμογελούν.
Σεξ:
Τα άστρα ξεκαρδίστηκαν στα γέλια!!!

@X@X@

Ο Τζακ, καπάτσος επιχειρηματίας λέει στον γιο του:

– Θέλω να παντρευτείς την κοπέλα που διάλεξα για σένα

– Θέλω να παντρευτώ την κοπέλα που θα διαλέξω εγώ

– Ναι αλλά πρόκειται για την κόρη του Μπιλ Γκεητς.

– Α… ε, άμα είναι έτσι…

Στη συνεχεία ο Τζακ πάει στον Μπιλ Γκεητς.

– Έχω ένα εξαιρετικό σύζυγο για την κόρη σου

– Μα η κόρη μου είναι πολύ μικρή για γάμο

– Ναι, αλλά ο νεαρός είναι αντιπρόεδρος της World Bank

– Α… ε, άμα είναι έτσι…

Τέλος ο Τζακ πάει στον πρόεδρο της World Bank.

– Έχω να σας συστήσω ένα θαυμάσιο νέο για αντιπρόεδρο

– Έχω περισσότερους αντιπρόεδρους από όσους χρειάζομαι

– Ναι, αλλά ο συγκεκριμένος είναι γαμπρός του Μπιλ Γκεητς.

– Α… ε, άμα είναι έτσι…

Έτσι γίνονται οι μπίζνες

Σ’ ένα εστιατόριο ένας πελάτης ρωτάει:

– Εσείς είστε το γκαρσόνι που πήρατε την παραγγελία μου;

– Μάλιστα.

– Φανταστικό! Δεν έχετε γεράσει καθόλου!

@X@X@X@X@

Στο σχολείο κάνουν μαθήματα καλής συμπεριφοράς και σαβουάρ βιβρ.

Η δασκάλα ρωτάει τα παιδιά:

-Εσύ Γιαννάκη, αν έβγαινες με μια κοπέλα από καλή οικογένεια και με πολύ καλή εκπαίδευση για δείπνο και ήθελες να πας στην τουαλέτα, τι θα έλεγες;

– Θα έλεγα “πάω μισό λεπτό να κατουρήσω.”

-A, όχι αυτό θα ήταν πολύ αγενές…

Εσύ Κωστάκη παιδί μου πως θα το έλεγες;

-Θα έλεγα με συγχωρείς καλή μου φίλη, αλλά πρέπει να πάω στην τουαλέτα.

-Ναι… κάπως καλύτερα, αλλά η λέξη “τουαλέτα” όταν τρως ακούγεται άσχημα.

Γυρνάει η δασκάλα στον Τοτό:

-Εσύ Τοτό, απέδειξε μας επιτέλους πόσο έξυπνος είσαι και πόσο καλά θα το έλεγες; Τι θα έλεγες στην κοπέλα;”

Εγώ κυρία θα έλεγα:

“Καλή μου, παρακαλώ να με συγχωρέσεις που θα εγκαταλείψω για μισό λεπτό, αλλά δυστυχώς πρέπει να χαιρετήσω έναν πολύ καλό μου φίλο, τον οποίο ευελπιστώ και να σου γνωρίσω αμέσως μετά το φαγητό!!!