Βαρύ τραγούδι του Τόλαρου που είχε ερμηνεύσει στο μιούζικαλ “Οι εραστές του ονείρου” με τη Ζωή Λάσκαρη το 1972.

Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Για’σένανε που λάτρεψα
Και τον καημό σου γιάτρεψα
Μονάχος κλαίω, κλαίω σήμερα
Στης φυλακής τα σίδερα

Κι αν πήγανε για χάρη σου
Τα νιάτα μου χαμένα
Ας είχα κι άλλη μια ζωή
Να ξόδευα για’σένα

Ας ήταν να σε ξαναδώ
Και δυο φορές να ξαναμπώ
Για μια χαμένη χίμαιρα
Στης φυλακής τα σίδερα.

35 χρόνια από τότε που γράφτηκε και……. “ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ” δεν γίνεται!!

Στίχοι: Βαρβάρα Τσιμπούλη
Μουσική: Γιάννης Μέτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη

Χωρίς δεκάρα πώς θα παντρευτούμε Μανωλιό μου,
πώς θα βάλουμε στεφάνι στον Αϊ Γιάννη.
Χωρίς δεκάρα πώς θα παντρευτούμε Μανωλιό μου,
πώς θα βάλουμε στεφάνι στον Αϊ Γιάννη.

Δύο χρόνια το καημένο με ‘χεις αρραβωνιασμένο,
τρίτο δε θ’ αντέξω μ’ άλλον θα τα μπλέξω.
Δύο χρόνια το καημένο με ‘χεις αρραβωνιασμένο,
τρίτο δε θ’ αντέξω μ’ άλλον θα τα μπλέξω.

Χωρίς δεκάρα τι θα μαγειρεύω Μανωλιό μου,
με αγάπη ποιος περνάει όταν πεινάει.
Χωρίς δεκάρα τι θα μαγειρεύω Μανωλιό μου,
με αγάπη ποιος περνάει όταν πεινάει.

Δύο χρόνια το καημένο με ‘χεις αρραβωνιασμένο,
τρίτο δε θ’ αντέξω μ’ άλλον θα τα μπλέξω.
Δύο χρόνια το καημένο με ‘χεις αρραβωνιασμένο,
τρίτο δε θ’ αντέξω μ’ άλλον θα τα μπλέξω.