Πρέπει να είσαι πολύ γενναίος!

Κάποτε ήταν ένας κυνηγός και συζητούσε μ’ έναν φίλο του:

– Που λες, Αναστάσιε, μου ‘τύχε μια φορά μια αρκούδα… πως να σου το πω, τέρας ολοζώντανο!

– Άντε ρε, εσύ τι έκανες τότε;

– Αρχικά, προσπάθησα να την πυροβολήσω, αλλά μου τελείωσαν οι σφαίρες!

– Σοβαρά! Και μετά τι έκανες;

– Άρχισα και έτρεχα!

– Και η αρκούδα;

– Η αρκούδα με πήρε στο κυνήγι. Από μπροστά έτρεχα εγώ και από πίσω η αρκούδα. Και εκεί που τρέχαμε πάει η αρκούδα να με πιάσει και πλατς!! Γλίστρησε….

Εγώ, όπου φύγει- φύγει! Αλλά η αρκούδα ξανασηκώθηκε και άρχισε πάλι το κυνήγι, μέχρι που πλατς… εκεί που ετοιμαζόταν να με γραπώσει, έπεσε πάλι!

Για να μη στα πολυλογώ το ίδιο συνέβαινε ξανά και ξανά μέχρι που τελικά κατόρθωσα να ξεφύγω!!”

– Εγώ στη θέση σου θα τα είχα κάνει πάνω μου!!

-Και που νομίζεις ότι γλίστραγε η αρκούδα…

Σπουδές, Λύκος!

Συναντιούνται 2 φίλοι απο τα παλιά.

-Ε βρε Κώστα, πόσο καιρό έχω να σε δώ
-Πέρασαν 20 χρόνια Γιώργο φίλε μου, τι κάνεις;
-Καλά είμαι, παντρεύτηκα, χώρισα, ξαναπαντρεύτηκα και τώρα έχω και 2 παιδιά, εσύ;
-Καλά και εγώ φίλε μου ασχολούμαι με τα πρόβατα, παντρεύτηκα, έχω και έναν γιο που σπουδάζει
-Αλήθεια; τί;
-Λύκος
-Τι λύκος μου λες; Ρώτησα τί σπουδάζει
-Ε σου είπα λύκος
-Πώς γίνετε αυτό;;;
-Ε νά, όταν τον έστειλα είχα 100 πρόβατα, τώρα έχω 10 πρόβατα

πάρε την αρκούδα

Μια φορά ήθελε ένας να πάει να κυνηγήσει αρκούδες, αλλά δεν ήξερε πως.

Πάει στο φίλο του που ήταν κυνηγός να τον ρωτήσει.
“Αρκούδες;”, απαντάει αυτός “είναι το πιο εύκολο πράγμα.”
“θα πάρεις την καραμπίνα σου, θα την αράξεις έξω από μια σπηλιά και θα φωνάξεις μέσα “ου……”,

εάν ακούσεις το ίδιο από μέσα, θα ξαναφωνάξεις μέσα δεύτερη φορά.. “ου….”.
Εάν ξανακούσεις δεύτερη φορά το ίδιο θα ξαναφωνάξεις για τρίτη φορά.

Εάν το ξανακούσεις, άδειασε την καραμπίνα σου μέσα στη σπηλιά και πήγαινε πάρε την αρκούδα. θα είναι σίγουρα μέσα.”
Αφού πήρε τις πληροφορίες του αυτός φεύγει.
Μετά από μία βδομάδα, μαθαίνει ο κυνηγός, ότι ο φίλος του βρίσκεται στο νοσοκομείο με σπασμένα χέρια, πόδια, πλευρά κλπ. Έτσι αποφάσισε να πάει να τον δει.
– “Καλά, τι έπαθες;”, τον ρωτά.
– “Κοίτα να δεις”, του λέει. “Βρήκα μια ωραία σπηλιά και την άραξα απ’ έξω.”
“Φωνάζω μέσα ου…… και ακούω από μακριά ου…. οπότε ξαναφωνάζω μέσα ¨ου…¨και ξανάκουω από μέσα ου… φωνάζω λοιπόν και τρίτη φορά ου…….”
– “Και τι έγινε;” τον ρωτά ο φίλος του.
– “Με πάτησε το τρένο…”

Τον είδε όμως και η γυναίκα του …

Δύο φίλοι συναντιούνται:

– Το ξέρεις ότι ο Γιάννης είναι τραυματισμένος άσχημα στο νοσοκομείο;

– Πως είναι δυνατόν; Τον είδα χθες βράδυ αγκαλιά με μια πανέμορφη κοκκινομάλλα.

– Τον είδε όμως και η γυναίκα του …

Μην το μάθει η γυναίκα μου

Δύο φίλοι:
– Μετά από 20 χρόνια γάμου είμαι ακόμα ερωτευμένος με την ίδια κοπέλα.
– Καταπληκτικό!
– Ελπίζω μόνο να μην το μάθει η γυναίκα μου.

Ο ένας και ο… άλλος

Μεταξύ φίλων:

– Βρε Γιάννη, δώσε μου 10 ευρώ!

– Όχι.

– Μα γιατί; Όταν κάποιοι είναι φίλοι, πρέπει πάντα να βοηθάει ο ένας τον άλλο!

– Ναι, αλλά με εμάς τους δυο, εγώ πάντα είμαι ο ένας και εσύ πάντα είσαι ο άλλος!

Βαθμός Δυσκολίας…

Πάει ένας τύπος σε ένα σουβλατζή:

– Θέλω να μου κάνεις 4 πίτες, αλλά τις θέλω ειδική παραγγελία. Θέλω 2 πίτες σουβλάκια και 2 σεφταλιές. Στο πρώτο σουβλάκι θέλω το κρέας να είναι καμένο από την μία, ωμό από την άλλη, και την πίτα ωμή. Στο δεύτερο σουβλάκι θέλω να είναι πολύ ξερό το κρέας και η πίτα μαύρη. Στην μία σεφταλιά τα θέλω όλα ωμά, με το αίμα τους, και μόνο με αγγούρι. Στην άλλη θέλω το κρέας κάρβουνο, την πίτα μαυρισμένη από την μία, ωμή από την άλλη και μόνο με κρεμμύδι.

– Μα είναι πολύ δύσκολη η παραγγελία σου, του λέει ο σουβλατζής.

Και ο τύπος απαντά:

– Προχτές ρε καραγκιόζη που μου τα έφτιαξες έτσι ακριβώς, χωρίς να στο ζητήσω, δεν ήταν δύσκολα;;;